ارسال به دوستان
کد خبر : 76809

برخی از ادله رجعت

قابل توجه کاربران محترم؛ به اطلاع میرساند مبنای فعالیت این وب سایت اطلاع رسانی علمی گسترده و متنوع می باشد بر این اساس از تمامی مقالات محققین ، پژوهشگران و سایتهایی که محتوای قلم و موضوعات پژوهش شان متناسب با فعالیت این پایگاه اطلاع رسانی است با ذکر نام محترمشان مقالات مناسب باز نشر می گردد. بدیهی است انتشار این مقالات به منزله تایید همه یا بخشی از آن نمی باشد. مقاله پیش رو در پورتال جامع مهدویت منتشر گردیده است. برخی از ادله رجعت دربسیاری از روایات، امامان از زنده شدن گروهی از مردگان هنگام ظهور امام موعود سخن گفته اند. برخی از مردگان به اذن خداوند زنده می شوند و مدتی جهت بهره جستن از حکومت امام عصر در سایه حکومت آن حضرت زندگی خواهند کرد. زنده شدن مردگان نه تنها عقلاً محال نیست، بلکه واقع شده است و قرآن نیز در چند آیه، به این موارد اشاره فرموده است؛ ازجمله می فرماید: «ألم تر إلی الَّذین خرجوا من دیارهم و هم ألوف حذر الموت و قال لهم الله موتوا ثم احیاهم؛ آیا نگاه نمی کنید به سرنوشت کسانی که از شهرهایشان از ترس مرگ خارج گردیدند، درحالی که هزاران نفر بودند، پس خداوند به آنان گفت: بمیرید، سپس همه را زنده گردانید» ظهور امام موعود، رجعت، زنده شدن مردگان

چرا شیعه معتقد به رجعت است؟
شیعه امامیه معتقد است، پس از ظهور، افرادی خاص در زمانی معین بعد از مرگ به دنیا باز می گردند.

از مجموعه آیات و روایات استفاده می شود که اصل رجعت، امری ممکن است و در گذشته رخ داده.

خداوند متعال درباره رجعت عده ای از قوم بنی اسرائیل می فرماید

«وَإِذْ قُلْتُمْ یَا مُوسَى  لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّى  نَرَ ى اللَّـهَ جَهْرَ ةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنتُمْ تَنظُرُ ونَ ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُ ونَ ؛ و (نیز به یاد آورید) هنگامی را که گفتید: ای موسی! ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد؛ مگر اینکه خدا را آشکارا (با چشم خود) ببینیم! پس صاعقه شما را گرفت؛ درحالی که تماشا می کردید، سپس شما را پس از مرگتان، حیات بخشیدیم؛ شاید شکر (نعمت او را) به جا آورید»(1)

و نیز درمورد جماعتی دیگر از بنی اسرائیل می فرماید:

 أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ خَرَ جُوا مِن دِیَارِ هِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّـهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْیَاهُمْ ؛ آیا ندیدی جمعیتی را که از ترس مرگ، از خانه های خود فرار کردند؟ و آنان، هزارها نفر بودند (که به بهانه بیماری طاعون، از شرکت در میدان جهاد خودداری نمودند) خداوند به آنها گفت: بمیرید! (و به همان بیماری، که آن را بهانه قرار داده بودند، مُردند) سپس خدا آن ها را زنده کرد»(2)

و نیز درمورد قصّه عُزیر پیامبر می فرماید:

أَوْ كَالَّذِی مَرَّ عَلَى قَرْ یَةٍ وَهِیَ خَاوِیَةٌ عَلَى عُرُ وشِهَا قَالَ أَنَّى  یُحْیِی هَـذِهِ اللَّـهُ بَعْدَ مَوْتِهَا   فَأَمَاتَهُ اللَّـهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ ؛ یا همانند کسی که از کنار یک آبادی (ویران شده) عبور کرد، درحالی که بام هایش همه فروریخته بود، (و اجساد و استخوان های اهل آن، در هر سو پراکنده بود؛ او با خود) گفت: چگونه خدا اینها را پس از مرگ، زنده می کند؟! (در این هنگام،) خدا او را یک صد سال میراند؛ سپس زنده کرد». (3)

از روایات بسیاری که از طرق اهل بیت عصمت و طهارت علیه السلام رسیده، به دست می آید: بعد از ظهور امام مهدی علیه السلام، برخی از افراد مؤمن و کافر و منافق، به جهاتی بعد از مرگشان به این دنیا رجعت خواهند کرد و ازآنجاکه روایات در این باب متواتر است، پس به طور اجمال اعتقاد به رجعت واجب می باشد.

 

پی نوشت ها

۱. بقره، ۵۵و۵۶.

۲. بقره، ۲۴۳.

۳. بقره، ۲۵۹.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :