ارسال به دوستان
کد خبر : 76796

آیا رجعت قبل از قیامت برخلاف سنت الهی نیست؟

قابل توجه کاربران محترم؛ به اطلاع میرساند مبنای فعالیت این وب سایت اطلاع رسانی علمی گسترده و متنوع می باشد بر این اساس از تمامی مقالات محققین ، پژوهشگران و سایتهایی که محتوای قلم و موضوعات پژوهش شان متناسب با فعالیت این پایگاه اطلاع رسانی است با ذکر نام محترمشان مقالات مناسب باز نشر می گردد. بدیهی است انتشار این مقالات به منزله تایید همه یا بخشی از آن نمی باشد. مطلب پیش رو در پورتال جامع مهدویت منتشر گردیده است. آیا رجعت قبل از قیامت برخلاف سنت الهی نیست؟ نظام آفرینش بر اراده حکیمانه الهی استوار شده و از قانونمندی ویژه ای برخوردار است؛ از این رو پژوهشگران علوم طبیعی و دانشمندان ژرف نگر علوم فلسفی توانسته اند، بر بسیاری از اسرار جهان خلقت، دست یابند و قوانین جاری در عالم تکوین را کشف کنند. رشد شگفت انگیز دانش های گوناگون و گسترش همه جانبه تکنولوژی از همین دیدگاه نشأت گرفته و انسان هایی که جهان را به صورت مجموعه ای هماهنگ شناخته اند، در اثر تلاش و کوشش، بر حقایق بی شماری وقوف یافته و از رهگذر آن به ترقی و پیشرفت نایل آمده اند. سنت الهی، رجعت

آیا رجعت قبل از قیامت برخلاف سنت الهی نیست؟
نظام آفرینش بر اراده حکیمانه الهی استوار شده و از قانونمندی ویژه ای برخوردار است؛ از این رو پژوهشگران علوم طبیعی و دانشمندان ژرف نگر علوم فلسفی توانسته اند، بر بسیاری از اسرار جهان خلقت، دست یابند و قوانین جاری در عالم تکوین را کشف کنند. رشد شگفت انگیز دانش های گوناگون و گسترش همه جانبه تکنولوژی از همین دیدگاه نشأت گرفته و انسان هایی که جهان را به صورت مجموعه ای هماهنگ شناخته اند، در اثر تلاش و کوشش، بر حقایق بی شماری وقوف یافته و از رهگذر آن به ترقی و پیشرفت نایل آمده اند.
اما باید اعتراف کرد که هیچ کس نمی تواند خود را آگاه از تمام قوانین حاکم بر جهان آفرینش به شمار آورد و یا قوانین کشف شده توسط دانشمندان را قطعی و مسلم بداند؛ چراکه راه رسیدن بشر به این قوانین از طریق استقرا بوده و استقرای کامل برای هیچ فردی مقدور نیست. بنابراین در مورد همه قوانین و سنت های جاری طبیعت باید احتمال وقوع خلاف و استثنا را پذیرفت، مگر آنکه آفریدگار جهان خود از عدم استثنا در مورد سنتی خاص سخن بگوید.
برای مثال یکی از سنت های صددرصد قطعی، کلی و تخلف ناپذیر در نظام آفرینش که حتی یک نمونه خلاف برای آن نمی توان برشمرد، جاودانی نبودن انسان ها در دنیاست. شکی نیست که سنت الهی بر این قرار گرفته که هیچ فردی از افراد بشر در جهان مخلد نباشد. قرآن قاطعانه در این باره می فرماید: «کل نفس ذائقة الموت»[۱]

و یا «انک میتٌ و انهم میتون»[۲ ] ازاین جهت هرگز نمی توان درباره این سنت، قائل به استثنا شد و حتی برای یک انسان در جهان مادی خلود و جاودانگی اندیشید.
از سوی دیگر برخی از سنت های طبیعت، که به ظاهر عام و فراگیر هستند، صددرصد قطعی و کلی نبوده، بلکه جنبه نسبی دارند. مثلاً قانون آفرینش چنین اقتضا می کند که هر جانداری از طریق مجاری طبیعی به وجود آید و بر همین اساس است که نظریه «خلق الساعه» توسط دانشمندان علوم جدید نفی شده است. در عین حال ما می بینیم که موارد انگشت شماری بر خلاف این سنت الهی وجود دارد و به تصریح قرآن، عصای موسی به صورت ثعبان در می آید یا حضرت عیسای مسیح بدون آمیزش مادر با انسانی دیگر، دیده به جهان می گشاید و از همین قبیل است کلیه معجزات و کرامات.
بدیهی است که در چنین مواردی نباید منکر وقوع حوادث استثنایی شد، بلکه باید اعتراف کرد که همه سنت های حاکم بر جهان آفرینش صددرصد قطعی و تخلف ناپذیر نیستند. بر همین اساس می توان گفت:
درست است که تاکنون سنت الهی بر این تعلق گرفته که هر موجود زنده ای پس از پایان یافتن دوران زندگی خود راهی سرای دیگر شده، برای بار دوم به دنیا بازنگردد، ولی می توان گفت این سنت، مانند سنت آفرینش موجودات زنده است که گاهی، به علل و مصالحی استثنا داشته و از میان میلیاردها موجود زنده، چند موجود بنا بر آیات قرآن و روایات پیشوایان به این جهان بازگشته یا بازمی گردند.
البته نباید فراموش کرد که راه شناخت ما نسبت به سنت های الهی کلام خود خداوند متعال است که از طریق وحی و رسل به ما رسیده است؛ بنابراین ازآنجاکه قرآن، نبی مکرم اسلام و ائمه معصومین رجعت را به عنوان یک امر حتمی و جزو عقاید اساسی شمرده اند باید گفت که در واقع رجعت از سنت های الهی است که البته برای تحقق آن زمانی خاص تعیین شده است.


پی نوشت ها
۱. انبیا: ۳۵؛ هر انسانی طعم مرگ را خواهد چشید.
۲. زمر: ۳۰؛ تو [ای پیامبر] ندای مرگ را لبیک خواهی گفت و آنان نیز خواهند مرد.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :