ارسال به دوستان
کد خبر : 263700

ای آن که بلدی مرده ها را زنده کنی

ای آن که بلدی مرده ها را زنده کنی

ای آن که بلدی مرده ها را زنده کنی

اَو مَن کان مَیتا فَاحییناه وَ جَعلنا له نوراً یَمشی به فی النّاس کَمن مَثله فِی الظّلمات لَیسَ بِخارجٍ مِنها..(انعام/122)

 آیا کسی که مرده بود و ما او را زنده کردیم و برای او نوری قرار دادیم که در میان مردم زندگی کند مثل کسی ست که در تاریکی هاست و از آن جا بیرون نمی آید؟!

بهار که می آید یعنی خدا دلش برای زمین زندگی خواسته، «حیات» خواسته. اراده کرده که زمینِ مرده را زنده کند و زنده کرده. زمین که زنده بشود ثمر می دهد، بار می دهد، برگ می دهد. چشمه می جوشاند... بعد همه ی این ها می شوند نشانه های او. نشانه ی اوست که زمین مرده زنده می شود، بار و برگ می دهد؛ ثمر می دهد؛ و آیه لهم الارضّ المَیته احییناها و اخرجنا منها حبّاً...  (یس، 33)

می شود خدا اراده کند کسی را زنده کند، حیاتش بدهد، نور بتاباند به زندگی اش، چراغ بدهد دستش؛ کسی را که تا همین دیروز مرده بود. آدمی که زنده شده، آدمی که نور دارد، آدمی که چراغ دستش هست، برگ و بار می دهد، ثمر می دهد، نشانه ی خدا می شود.

مریم روستا


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :