Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 253752
تاریخ انتشار : 6 اسفند 1397 11:52
تعداد بازدید : 53

تربیت فرزند در سیره ی حضرت زهرا(س). (2)

این روزها، تعدد شیوه های مختلف تربیتی سبب شده است که بسیاری از والدینی که دغدغه ی تربیت درست فرزندانشان را دارند دچار سردرگمی شده و برای انتخاب بهترین شیوه ی تربیتی با مشکل روبرو شوند. از همین روی عاقلانه آن است که در این آشفته بازار تربیتی، به الگوهایی رجوع کنیم که نتایج درست و پرباری را داشته اند و انسانهایی خوب و شایسته تحویل جامعه داده اند. الگوهایی که بر مبنای دین و تربیت الهی استوار بوده و تمام همّ خود را بر اجرای فرامین الهی و اصل بندگی گذاشته اند. در این میان زندگی و سیره ی فاطمه ی زهرا(س) از بهترین و مطمئن ترین الگوهایی ست که پیروی از آن، سبک درست زندگی اسلامی را در تمامی ابعاد در پی خواهد داشت.

انتشار این مقاله به منزله تایید همه یا بخشی از آن نمی باشد و مسئولیت محتوای  آن به عهده نویسنده محترم می باشد .

کاربران محترم می توانند نظرات خود را در پایان هر مقاله ، با نام حقیقی یا مستعار مطرح نمایند . بدیهی است که نظرات و پیامهایی که نافی قانون و ادب نباشد و حاوی تهمت و توهین و هتک حرمت شخصیت های حقوقی و حقیقی نیستند پس از بررسی منتشر خواهند شد.  

 

تربیت فرزند در سیره ی حضرت زهرا(س). بخش دوم

 

مراقبت و نظارت بر فرزندان
در تربیت فرزندان، مراقبت و نظارت والدین بر رفت و آمد آنها از اهمیت بسزایی برخوردار است تا مبادا گرفتار دامهایی شوند که در بیرون از خانه برای آنها گذاشته شده است.
نقل است که روزی پیامبر عازم خانه دخترش فاطمه(س) گردید. چون به خانه رسید، دید فاطمه(س) مضطرب و ناراحت پشت در ایستاده است. آن حضرت فرمود: چرا اینجا ایستادی؟ فاطمه(س) با نگرانی عرض کرد: فرزندانم صبح بیرون رفته اند و تا کنون از آنها هیچ خبری ندارم. پیامبر(ص) به دنبال آنها روانه شد و چون نزدیک غار جبل رسید آنها را دید که در کمال سلامت و آرامش مشغول بازی اند. آنها را بر دوش گرفت و به سوی خانه ی فاطمه(س) بازگشت.[1] یکی از اصول حاکم بر تربیت فرزند در سیره ی حضرت زهرا(س) رعایت عدالت و انصاف در میان فرزندان است . این بانو آنچنان به این اصل مهم اهمیت می دادند که همواره مراقب بودند مبادا یکی از فرزندانشان حس کند فرزند دیگر برای مادر و خانواده مهم تر و عزیزتر است.
 
عدم تبعیض میان فرزندان
یکی از اصول حاکم بر تربیت فرزند در سیره ی حضرت زهرا(س) رعایت عدالت و انصاف در میان فرزندان است . این بانو آنچنان به این اصل مهم اهمیت می دادند که همواره مراقب بودند مبادا یکی از فرزندانشان حس کند فرزند دیگر برای مادر و خانواده مهم تر و عزیزتر است.
نقل است که یک روز حسن و حسین(ع) در حضور پیامبر(ص) و فاطمه(س) کشتی گرفتند. در این میان پیامبر(ص) حسن(ع) را تشویق می کرد و مکرر می فرمود: بر پا خیز ای حسن! حسین را محکم بگیر و به زمین بیفکن. فاطمه(س) عرض کرد: ای پدر! شگفتا که حسن را که بزرگتر است بر حسین که کوچکتر است ترجیح می دهی و تشویق می کنی؟! پیامبر(ص) فرمود: اینک این دوستم جبرئیل است که حسین را تشویق می کند. من هم در برابر او حسن را تشویق می نمایم.[2]
روزی دیگر هم امام حسن(ع) نزد پیامبر آمد و اظهار تشنگی کرد. از پیامبر(ص) تقاضای آب نمود. رسول خدا(ص) بی درنگ برخاسته و ظرفی برداشت و از گوسفندی که داخل منزل بود مقداری شیر دوشید و به امام حسن(ع) داد. در این هنگام امام حسین(ع) خواست ظرف شیر را از برادرش بگیرد، اما پیامبر(ص) به حمایت از امام حسن مانع گرفتن ظرف شد. فاطمه زهرا(س) که شاهد این ماجرا بود به پیامبر گفت: گویا حسن برای شما عزیزتر از حسین است. پیامبر فرمود: نه! هر دو برایم عزیز و محبوبند، ولی چون اول حسن تقاضای آب کرده او را مقدم داشتم.[3]
در واقع حضرت هنگامی که احساس می کند تبعیضی در کار است بی درنگ واکنش نشان می دهد و با توضیحاتی که از پدرش می شنود متقاعد می گردد که تبعیضی در کار نیست.
باز در روایات نقل شده است که حسن و حسین(ع) هر دو خطی نوشتند ونزد مادرشان رفتند تا او قضاوت کند که کدام بهتر است. فاطمه(س) نخواست یکی از آنها را بر دیگری ترجیح دهد و این امر را به علی(ع) ارجاع داد. امیرالمومنین نیز قضاوت را به پیامبر سپرد. رسول خدا هم داوری را به جبرئیل داد و او هم نپذیرفت و به اسرافیل ارجاع داد و در نهایت او هم داوری نکرد و گفت: من از درگاه خدا می خواهم که او داوری کند. خدا فرمود: من بین آنها داوری نمی کنم بلکه مادرشا فاطمه داوری کند. در این وقت فاطمه(س) تسلیم سخن خدا شد و گردنبند خود را پاره کرد و بر زمین پخش نمود و فرمود: هرکس از شما دانه ی بیشتری جمع کند خط او بهتر است.[4]

تربیت دینی فرزندان
از نکات بارز حضرت زهرا(س) در تربیت فرزندان، سبک عملی تشویق به عبادت برای آنها بود. مسلما وقتی والدین الگوی عملی کودکان برای عبادت باشند در آینده و بزرگسالی  نیز، به تبعیت از والدین این راه را در پیش خواهند گرفت.
فرزندان حضرت، راز و نیاز شبانه مادر خود را عملا مشاهده می کردند و این امر تاثیر فراوانی بر آنها داشت به گونه ای که فرزندان ایشان در عبادت و تقوی به حد اعلی رسیدند.
در حقیقت فرزندان حضرت، راز و نیاز شبانه مادر خود را عملا مشاهده می کردند و این امر تاثیر فراوانی بر آنها داشت به گونه ای که فرزندان ایشان در عبادت و تقوی به حد اعلی رسیدند.
امام حسن(ع) در باب رعایت این اصل رفتاری مادر بزرگوارشان در تربیت فرزندان می فرمایند: "مادرم فاطمه را در شب جمعه و در محراب عبادت دیدم که به نماز و دعا مشغول است و تا وقتی که شب به پایان رسید به رکوع و سجود می رفت".[5]
حضرت از همان آغاز کودکیِ فرزندانش، عبادت را در روح و روانشان تثبیت کرد و آنها را برای کسب معارف و تشویق در فراگیری آماده می کرد.
نقل است که آن بزرگوار به فرزندش حسن(ع) که خردسال بود می فرمود: به مسجد برو و آنچه از پیامبر شنیدی فرا بگیر و نزد من بیا و برای من بازگو کن. امام حسن(ع) نیز کلمات و مواعظ پیامبر را به ذهن مبارک می سپرد و به خانه می آمد و برای مادر بازگو می کرد.[6]
زهرای مرضیه(س) آنقدر در آموزش روح تعبد و بندگی به فرزندان، جدی و قاطع بود که در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان نمی گذاشت احدی از اهل خانه خوابش ببرد و به همین خاطر آنها را در طول روز می خوابانید و غذای کمتری به آنها می داد و می فرمود: محروم کسی است که از برکات شب قدر محروم بماند.[7]
از دیگر ابعاد مهم روش الگو دهی در سیره ی حضرت زهرا(س) التزام تام و تمام ایشان به اصل حیا، حجاب و عفاف است که به طور جدی برای منش و تربیت دینی فرزندانشان تاثیرگزار بوده است. از آشناترین موارد مطرح در این عرصه، حجاب گرفتن حضرت در مقابل مرد نابینا می باشد.[8]
تربیت سیاسی و اجتماعی
یکی دیگر از ابعاد تربیت فرزندان، پرورش آنها در راستای دفاع از حریم ولایت و امامت می باشد که از بُعد اجتماعی از اهمیت بسزایی برخوردار است.
آن حضرت نیز به تربیت سیاسی و از اجتماعی فرزندان خود توجه بسیاری داشت به طوری که هنگام دفاع از حق ولایت کودکانش را همراه با خود می برد تا آنان را به طور عملی با مسائل سیاسی و اجتماعی آشنا نماید.
____________________________________ 

پی نوشت:
[1] مسند فاطمه زهرا(س)، ص213

[2]. بحارالانوار، ج43، ص265-268

[3]. همان، ج43،ص283

 [4].همان، ج43،ص309

[5]. منتهی الامال، ص161

[6]. سفینه البحار، ج1، ص245

[7]. دعائم الاسلام، ج1، ص282

[8]. بحارالانوار، ج43، ص91

منابع:
1
-محمد تقی مجلسی، بحارالانوار
2
-ابوالفتح اربلی،کشف الغمه فی معرفه الائمه، انتشارات دارالاضواء، بیروت
3
-ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، انتشارات المکتبه الحیدریه
4
-شیخ عباس قمی، منتهی الامال
5
-محمد دشتی، نهج الحیاه
6
-عزیز الله عطاردی، مسند فاطمه الزهراء، انتشارات عطارد
7
-شیخ عباس قمی، سفینه البحار، انتشارات دارالاسوه

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

پربيننده ترين مطالب

ورود کاربر

حديث

امام صادق علیه السلام : اِنَّ صِلَةَ الرَّحِمِ تُهَوِّنُ الْحِسابَ يَوْمَ الْقِيامَةِ

معاشرت و رفت و آمد با خويشاوندان، حساب روز قيامت را بر انسان آسان می‌كند.

بحارالانوار: جلد 74، صفحه 102