Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 249242
تاریخ انتشار : 30 آبان 1397 8:0
تعداد بازدید : 174

وقتی تو سقّایی کنی

عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَ سَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (انسان/21 ) بر قامت آن ها لباس هایی از حریر سبز و دیباست و با دست بندهای نقره آراسته شده اند و پروردگارشان به آن ها شرابی پاکیزه می نوشاند

وقتی تو سقّایی کنی

بر قامت آن ها لباس هایی از حریر سبز و دیباست و با دست بندهای نقره آراسته شده اند و پروردگارشان به آن ها شرابی پاکیزه می نوشاند

یک جایی گفته ای نهرهایی از شراب توی آن باغ جاودانه ات جاری ست که لذّت بخش است نوشیدن از آن؛ اَنهارٌ مِن خَمر لَذّه لِلشّارِبین1. یا رودهایی از عسل زلال. و انهارٍ مِن عَسلٍ مُصفّی2. یک جایی گفته ای که بهشتی ها را از جام هایی که طعمش از زنجبیل است می نوشانند از چشمه ای که به اسم سلسبیل می شناسندش، وَ یُسْقَوْنَ فیها کَأْساً کانَ مِزاجُها زَنْجَبیلا. عیناً فیها تسمّی سلسبیلاً.3 جای دیگری از رحیق مختوم گفته ای که اهل اشتیاق باید برایش مشتاقانه سبقت بگیرند؛ وَ فی ذلک فلیتنافَس المتنافِسون4. که طعمش را از چشمه ی تسنیم گرفته اند. و مِزَاجُه مِن تسْنِیم5. چشمه ای که مالِ خاص ها و نورچشمی های توست. عَیْنًا یَشْربُ بهِا الْمُقَرَبُون6... من که نمی دانم چه لذّتی نهفته توی نوشیدن از این باده های رویایی، اما یک جایی این اوصاف، دلم را بیشتر می برد. هوایی تَر م می کند. قدّ فهم من به این که «تو ساقی باشی» نمی رسد. امّا برای من هم و سقاهم ربّهم شراباً طهوراً عجیب دلبری می کند. خوب جوری باید باشد حالِ آن ها که ساقی شان تو باشی. خوب جایی باید باشد آن جا که تو سقّایی کنی.  

عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَ سَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا  (انسان/21 )

پ.ن: این سقاهم ربّهم شراباً طهوراً یک جوری رویایی و دست نیافتنی ست که وقتی می خوانمش زبانم به گفتنِ «اللهمّ ارزقنا» هم نمی رود.


1- محمد/15
2-  همان
3-انسان/17
4- مطففین/26
5- همان/27
6-  همان/28

مریم روستا

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

پربيننده ترين مطالب

ورود کاربر

حديث

امام على عليه السلام :اِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ رَكَّبَ فِى الْمَلائِكَةِ عَقْلاً بِلا شَهْوَةٍ وَ رَكَّبَ فِى الْبَهائِمِشَهْوَةً بِلا عَقْلٍ وَ رَكَّبَ فى بَنى آدَمَ كِلَيْهِما فَمَنْ غَلَبَ عَقْلُهُ شَهْوَتَهُ فَهُوَ خَيْرٌ مِنَالْمَلائِكَةِ وَ مَنْ غَلَبَتْ شَهْوَتُهُ عَقْلَهُ فَهُوَ شَرٌّ مِنَ الْبَهائِمِ

خداوند عزوجل، در وجود فرشتگان، عقل بدون شهوت و در چارپايان، شهوت بدونعقل و در وجود انسان، عقل و شهوت را با هم قرار داد، پس هر كس كه عقلش بر شهوتشپيروز گردد، از فرشتگان بهتر است و هر كس شهوتش بر عقلش پيروز گردد، از چارپايانبدتر است.

علل الشرايع، صفحه ۴، حدیث ۱