برف

یکی از اشعار شاعر آفریقای جنوبی، گاببا بادرون را با ترجمه شهریار شفیعی می خوانیم:

7 بهمن 1397

رجزمویه

ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت حضرت صدیقۀ طاهره – سلام الله علیها –شما را دعوت می کنیم به شعری از کتاب «رجزمویه» در سوگ اول بانوی جهان اسلام، سروده ی «امید مهدی نژاد»

30 دی 1397

عشق

شما را دعوت می کنیم تا غزلی از کتاب تازه منتشر شده ی یوسفعلی میرشکاک که در انتشارات شهرستان ادب با عنوان «آن جا که نامی نیست» منتشر گردیده است را بخوانید :

30 دی 1397

آدم برفی

به سراغ کتاب «گاهی حواست نیست» از شاعر گرامی، آقای علی داودی، رفته ایم و شعری زمستانی از این کتاب را عرضه می داریم. شما را به خواندن این شعر زیبا دعوت می کنیم:

25 دی 1397

گرمی بازار عشق

ضمن تبریک فرارسیدن سالروز میلاد حضرت زینب سلام الله علیها شعری از زنده یاد استاد «غلامرضا شکوهی» در مدح ایشان بخوانید

22 دی 1397

تو که نیستی....

وقتی تو نیستی نه هست های ما چونانکه بایدند نه بایدها...

18 دی 1397

عشق محمد است و آل محمد

عشق محمد است و آل محمد

4 آذر 1397

وقتی تو سقّایی کنی

عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَ سَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (انسان/21 ) بر قامت آن ها لباس هایی از حریر سبز و دیباست و با دست بندهای نقره آراسته شده اند و پروردگارشان به آن ها شرابی پاکیزه می نوشاند

30 آبان 1397

وقتی تو راضی باشی...

وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها وَ مَساکِنَ طَیِّبَةً فی‏ جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ خداوند به مردان و زنان با ایمان باغ هایى وعده داده است که از زیر [درختان‏] آن نهرها جارى است. در آن جاودانه خواهند بود، و [نیز] خانه هایی پاکیزه در بهشت هاى جاودان و خشنودىِ خدا بزرگتر است. این است همان کامیابى بزرگ.

23 آبان 1397

قبری که در طوس است

و قبر بطوس یالها من مصیبه الحت علی الاحشاء بالزفرات الی الحشر حتی یبعث الله قائماً یفرج عنا الغم و الكربات دعبل خزاعی

16 آبان 1397

  • تعداد رکوردها : 414

پربيننده ترين مطالب

ورود کاربر

حديث

قال رسول الله صلی الله و علیه وآله : اَمّا عَلامَةُ التّائِبِ فَاَربَعَةٌ: اَلنَّصيحَةُ لِلّهِ فى عَمَلِهِ وَ تَركُ الباطِلِ وَ لُزومُ الحَقِّ وَ الحِرصُ عَلَى الخَيرِ ؛

نشانه توبه كننده چهار است: عمل خالصانه براى خدا، رها كردن باطل، پايبندى به حق و حريص بودن بر كار خير.

(تحف العقول، ص 20)