Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 238279
تاریخ انتشار : 15 اردیبهشت 1397 18:43
تعداد بازدید : 290

بازگشت مردگان

پدیده مهمی که در دوران ظهور اتفاق خواهد افتاد، حضور دوباره افرادی است که از دنیا رفته اند. این پدیده رجعت نام دارد. رجعت در لغت به معنای بازگشت است. شیخ مفید نیز اصطلاح رجعت را چنین تعریف می کند: «خداوند گروهی از مردگان را با همان شکل و بدن خود به دنیا بازمی گرداند.» رجعت از باورهای مذهب تشیع است. آیات فراوانی از قرآن کریم بر این حقیقت دلالت می کند. خداوند در آیه 83 سوره نمل می فرماید: (وَیوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِمَّنْ یکَذِّبُ بِآیاتِنَا فَهُمْ یوزَعُونَ)؛ روزی که از هر ملتی گروهی- از آنان که آیات ما را تکذیب می کردند- گرد می آوریم و آنان را به صف برانند. مرحله نخست در اولین لحظات قیام اتفاق می افتد. در این مرحله، گروهی از یاران امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) رجعت می کنند که جزء سیصد و سیزده یار امام هستند

انتشار این مقاله به منزله تایید همه یا بخشی از آن نمی باشد و مسئولیت محتوای  آن به عهده نویسنده محترم می باشد .

کاربران محترم می توانند نظرات خود را در پایان هر مقاله ، با نام حقیقی یا مستعار مطرح نمایند . بدیهی است که نظرات و پیامهایی که نافی قانون و ادب نباشد و حاوی تهمت و توهین و هتک حرمت شخصیت های حقوقی و حقیقی نیستند پس از بررسی منتشر خواهند شد.  


بازگشت مردگان

 

نویسنده: جواد جعفری
پدیده مهمی که در دوران ظهور اتفاق خواهد افتاد، حضور دوباره افرادی است که از دنیا رفته اند. این پدیده رجعت نام دارد. رجعت در لغت به معنای بازگشت است. (1) شیخ مفید نیز اصطلاح رجعت را چنین تعریف می کند: «خداوند گروهی از مردگان را با همان شکل و بدن خود به دنیا بازمی گرداند.» (2)

دلیل رجعت

رجعت از باورهای مذهب تشیع است. آیات فراوانی از قرآن کریم بر این حقیقت دلالت می کند. خداوند در آیه 83 سوره نمل می فرماید: (وَیوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِمَّنْ یکَذِّبُ بِآیاتِنَا فَهُمْ یوزَعُونَ)؛ روزی که از هر ملتی گروهی- از آنان که آیات ما را تکذیب می کردند- گرد می آوریم و آنان را به صف برانند. مرحله نخست در اولین لحظات قیام اتفاق می افتد. در این مرحله، گروهی از یاران امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) رجعت می کنند که جزء سیصد و سیزده یار امام هستند. امام صادق (علیه السلام) درباره این آیه می فرماید:
این آیه مربوط به رجعت است (زیرا به بازگشت گروهی دلالت می کند). آیا خداوند در قیامت از هر امتی، گروهی را محشور می کند و بقیه را رها می سازد؟ آیه قیامت این است که می فرماید: (وَ حَشَرنَاهُم فَلَم نُغَادِر مِنهُم أحَداً)؛ و آنان را گرد آوردیم و هیچ یک را فروگذار نمی کنیم. (3)
این آیه به روشنی از وقوع چنین روزی خبر می دهد؛ روزی که گروهی از مردم زنده می شوند و دوباره در دنیا حضور می یابند، زیرا خداوند در این آیه می فرماید: گروهی از مردم را محشور می کند و روشن است که در قیامت همه مردم محشور خواهند شد. پس این آیه نمی تواند اشاره به قیامت باشد و چاره ای جز پذیرش این نیست که این آیه به رجعت دلالت می کند.
آیه بعدی آیه 11 سوره غافر است خداوند در این آیه می فرماید: (قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَینِ وَأَحْییتَنَا اثْنَتَینِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِنْ سَبِیلٍ)؛ می گویند: پروردگارا، دو بار ما را به مرگ رسانیدی و دو بار ما را زنده گردانیدی. به گناهانمان اعتراف کردیم؛ پس آیا راه بیرون شدنی [از آتش] هست؟.
امام باقر (علیه السلام) درباره این آیه می فرماید:
این آیه مخصوص گروه هایی است که بعد از مرگ به دنیا رجعت می کنند و آیه ای که به قیامت اشاره دارد آیه (فَبُعداً لِلقَومِ الظَّالِمیِن)؛ «دور باد از رحمت خدا] گروه ستمکاران» است.
این آیه بیان می دارد که خداوند گروهی را دو بار زنده می کند و این اتفاق با وقوع رجعت ممکن است، زیرا غیر از یک بار زنده شدن همه در قیامت، گروهی قبل از قیامت در رجعت نیز زنده می شوند و در روز قیامت بار دوم آنهاست که زنده می شوند.
آیات دیگری نیز بر این حقیقت دلالت می کند. (4)
روایات بیان گر رجعت نیز در کتاب بحارالأنوار (5) یک جا جمع است. در این کتاب، روایتی به این شکل آمده: مأمون از امام رضا (علیه السلام) پرسید: نظر شما درباره رجعت چیست؟ امام پاسخ داد:
رجعت واقعیت دارد. بازگشت بعضی از مردگان در امت های پیشین سابقه داشته و قرآن هم گویای آن است، و پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: آنچه در امتهای پیشین بوده است دقیقاً و مو به مو در این امت نیز خواهد بود. (6)
امام صادق (علیه السلام) می فرماید: « از ما نیست کسی که به رجعت باور نداشته باشد.» (7)
در این جا درصدد اثبات رجعت نیستیم و تنها برای نمونه چند آیه و روایت را نقل کردیم.

مراحل رجعت

رجعت از لحاظ زمانی می تواند به سه مرحله تقسیم شود:
مرحله نخست در اولین لحظات قیام اتفاق می افتد. در این مرحله، گروهی از یاران امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) رجعت می کنند که جزء سیصد و سیزده یار امام هستند.
در روایتی مفضل بن عمرو از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند:
حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باید از پشت شهر کوفه بیست و هفت مرد را بیرون می آورد، پانزده تن آنان از قوم حضرت موسی (علیه السلام) هستند که به حق هدایت کنند و بدان دادگری نمایند (اشاره به آیه 159 سوره اعراف) و هفت تن آنان اصحاب کهف و نیز یوشع بن نون، سلمان فارسی، ابو دجانه انصاری، مقداد، مالک اشتر، هستند، پس اینها یاران و حکمرانان او هستند. (8) مرحله دوم رجعت، بازگشت اختیاری مردگان به دنیاست. بعد از استقرار حکومت و گسترش عدالت در کل جهان این مرحله واقع خواهد شد. در این مرحله، افراد مؤمنی که منتظر ظهور امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بوده و عمری به وظایف منتظران عمل کرده اند رجعت می کنند. بر اساس روایت هایی که در ویژگی یاران اولیه گذشته، یکی از ویژگی های سیصد و سیزده تن، حاکم بودن آنهاست. واژه حاکم در این روایت نیز که در مورد رجعت کنندگان است به کار رفته و می توان از این قرینه نتیجه گرفت این رجعت کنندگان جزء سیصدو سیزده یار اولیه امام هستند. (9)
مرحله دوم رجعت، بازگشت اختیاری مردگان به دنیاست. بعد از استقرار حکومت و گسترش عدالت در کل جهان این مرحله واقع خواهد شد. در این مرحله، افراد مؤمنی که منتظر ظهور امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بوده و عمری به وظایف منتظران عمل کرده اند رجعت می کنند. کسانی که برای گسترش معنویت و عدالت در جهان تلاش کرده اند اما آرزوی دیدن نتیجه عملشان را- که همانا جهانی انسانی و الهی بود- با خود به گور برده اند. چنین اشخاصی بعد از مرگ مختار می شوند تا زنده شده و دنیا را در دوران حکومت مهدوی درک کنند و از حضور در فضای حاکم بر زمین لذت برند یا در جوار رحمت الهی ماندگار شوند.
مفضل در این باره می گوید:
ما در مورد قائم و کسانی از یارانمان (شیعیان) که منتظر آن بودند و از دنیا رفتند صحبت کردیم. پس امام صادق (علیه السلام) فرمودند: هنگامی که امام (علیه السلام) قیام کند در قبرش به سراغ مؤمن روند و گویند امامت ظهور کرده است؛ اگر می خواهی از قبرت برخیز و اگر مایلی در جوار کرم الهی بمان. (10)
مرحله سوم رجعت، بازگشت امامان (علیهم السلام) است. این مرحله در اواخر عمر شریف امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اتفاق خواهد افتاد. در این مرحله جانشین امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در رهبری جهان یعنی امام حسین (علیه السلام) به دنیا برخواهد گشت. امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ایشان را به جهانیان معرفی کرده و سپس از دنیا خواهند رفت.

امام صادق (علیه السلام) در این مورد می فرماید:
امام حسین در جمع یارانش به دنیا برمی گردد. این حسین است که خارج شده است؛ مؤمنین در ایشان شک نکنند او دجال (فریب کار) یا شیطان نیست. این در حالی است که حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) میان مردم است. بعد از آن که شناخت در دل مؤمنان جاگیر شد که او امام حسین (علیه السلام) است، مرگ به سراغ حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می آید. کسی که ایشان را غسل می دهد و کفن می کند و حنوط کرده در لحد در قبرش می نهد امام حسین (علیه السلام) است. (11)
بعد از امام حسین (علیه السلام) نیز تک تک امامان به دنیا بازگشته و رهبری جهان را بر عهده می گیرند، البته در روایات ترتیب برگشتن امامان بعد از امام حسین (علیه السلام) ذکر نشده است، اما با برگشت هر امام (علیه السلام) یاران خالص و دشمنان سرسخت ایشان نیز به دنیا برمی گردند.
امام صادق (علیه السلام) در این مورد فرمودند:
امامی در دوره ای نبوده مگر آن که برمی گردد با او افراد نیک و بد زمانش تا آن که خداوند حق مؤمن را از کافر باز ستانده به او برگرداند. (12)

نمایش پی نوشت ها:
1
-«الراء و الجیم و العین أصلُ کبیرُ مطّرد مُنقاس، یدلٌ على رَدّ و تَکرار. تقول: رَجَع یرجِع رُجوعاً، إذا عادَ»، (معجم مقائیس اللغه، ج2، ص490)
2
 ایمیل : taheripoor@soore.ac.ir

سوابق تحصیلی:

سوابق تحصیلی: دیپلم: علوم تجربی، قم، 1371؛ مدرک سطح 2 از جامعه- «یَا أبَا بَصِیرٍ لَو قَد قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَ اللهُ إِلَیهِ قَوماً مِن شِیعَتِنَا قِبَاعُ سُیُوفِهِم عَلَى عَوَاتِقِهِم»، (بحار الأنوار، ج53، ص92، ح102)
10
-عَنِ المُفَضِّلِ بنِ عُمَرَ قَالَ: «ذَکَرنَا القَائِمَ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ مَن مَاتَ مِن أصحَابِنَا یَنتَظِرُهُ فَقَال لَنَا أبُو عَبدِ اللهِ (علیه السلام) إِذَا قَامَ أتُِیَ المُؤمِنُ فِی قَبرِهِ فَقَالَ لَهُ یَا هَذَا إِنَّهُ قَد ظَهَرَ صَاحِبُکَ فَإِنَّ تَشَا أن تَلحَقَ بِهِ الحَق وَ إِن تَشَأ أَن تُقِیمَ فِی کَرَامَةِ رَبِّکَ فَأقِم. (غیبت طوسی، ص459)
11
-عَن عَبدِ اللهِ بنِ القَاسِمِ البَطَلِ عَن أبِی عَبدِ اللهِ (علیه اسلام) فِی قَولِهِ تَعَالَى: ... (وَ کَانَ وَعداً مَفعُولًا) خُرُوجُ القَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف)... (ثُمَّ رَدَدنَا لَکُمُ الکَرَةَ عَلَیهِم) خُرُوجُ الحُسَینِ (علیه السلام) فِی سَبعِینَ مِن أصحَابِهِ عَلَیهِمُ البَیضُ المُذَهَّبُ لِکُلِّ بَیضَةٍ وَ جَهَانِ المُؤَدُّونَ إِلَى النَّاسِ أنَّ هَذَا الحُسَینَ قَد خَرَجَ حَتَّى لَا یَشُکَّ المُؤمِنُونَ فِیهِ وَ أَنَّهُ لَیسَ بِدَجَّالٍ وَ لَا شَیطَانٍ وَ الحُجَّةُ القَائِمُ بَینَ أظهُرِهِم- فَإِذَا استَقَرَّتِ المَعرِفَةُ فِی قُلُوبِ المُؤمِنِینَ أنَّهُ الحُسَینُ (علیه السلام) جَاءَ الحُجَّةَ المَوتُ فَیَکُونُ الَّذِی یُغَسِّلُهُ وَ یُکَفَّنُهُ وَ یُحَنِّطُهُ وَ یَلحَدُهُ فِی حُفرَتِهِ- الحُسَینِ بنِ عَلِىٍّ (علیه السلام) وَ لَا یَلِی الوَصِیَّ إِلَّا الوَصِیُّ»، کافی، ج8، ص206 ح250).
12
-عَن عَبدِ الکَرِیمِ بنِ عَمرٍو الخَثعَمِیِّ، قَالَ: «سَمِعتُ أبَا عَبدِ اللهِ (علیه السلام) یَقُول... مَا مِن إِمَامٍ فِی قَرنٍ إِلِا وَ یَکرٌ مَعَهُ البَرٌّ وَ الفَاخِرُ فِی دَهرِهِ حَتَّی یُدِیلَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ المُؤمِنَ مِنَ الکَافِرِ»، (مختصر البصائر، ص115، ح [37/91

منبع مقاله :
جعفری، جواد؛ (1392)، بانوان رجعت کننده، قم: بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، چاپ اول.

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

پربيننده ترين مطالب

ورود کاربر

حديث

امام كاظم عليه ‏السلام : إنَّ لِلّهِ عِبادا فِي الأرضِ يَسعَونَ في حَوائجِ النّاسِ هُمُ الآمِنونَ يَومَ القِيامَةِ

خداوند در زمين بندگانى دارد كه براى برآوردن نيازهاى مردم مى‏كوشند؛ اينان ايمنى يافتگان روز قيامت‏ اند .

کافى : جلد ۲ ، صفحه ۱۹۷